Blogpost 10


Back to work!


Duizendmaal excuses voor het lange wachten op deze blog!! Jaxx had even wat meer aandacht van mama nodig, maar daarover meer in de volgende blog! 

Dus, 1 maart was het zover; weer aan het werk. Ik had er eigenlijk stiekem een klein beetje zin in. Ik had weer zin in volwassen gesprekken en wat meer sociale contacten. Ik voelde me een beetje opgesloten in huis (met af en toe een wandelingetje). Ook vind ik mijn werk in het verpleeghuis echt heel leuk, dus dat maakt het weer beginnen een stuk makkelijker. Ik moet wel zeggen; hoe dichterbij 1 maart kwam, hoe meer ik er toch tegenop zag. Jaxx wegbrengen naar de oppas een hele dag, niet wetende wat hem overkomt. Ik vond het toch opeens heftiger dan ik van tevoren had gedacht. 
Hoe verliep uiteindelijk de eerste dag werken? Ik had een dienst van 07:30-16:00, dus ik ging natuurlijk extra vroeg op om Jaxx klaar te maken voor de oppas én mezelf weer een beetje toonbaar te maken. Ik had maanden in huispak geleefd, inclusief wilde haren en een make-uploos gezicht. En dat vond ik stiekem ook wel lekker hoor. Uiteindelijk waren we allemaal spik en span om 06:45. Damiën bracht Jaxx naar zijn vader en ik ging naar mijn werk. 
De hele dag heb ik niet heel erg door gehad dat Jaxx niet vij me was. Werken in een verpleeghuis is nou eenmaal hard werken en vaak is het heel erg druk. Tijdens mijn pauzes appte ik wel even hoe het met hem ging. Alles ging natuurlijk goed. Na het werk ben ik snel naar mijn schoonvader gereden en heb Jaxx denk ik wel 1000 kusjes gegeven. Miste hem toch wel heel erg denk ik... :)
 
Nu zijn we bijna een maand verder en ik vind het werken met een kleine baby toch wel zwaar. Jaxx is al een tijdje niet in zijn hum, inclusief de gebroken nachten. Als dan de wekker zo vroeg gaat of je vrije dagen zijn pittig geweest, ben je toch niet echt uitgerust. Ik heb 2 nachtdiensten gewerkt, maar dit vond ik nog even te zwaar en hebben we uitgesteld tot eind mei. Ik werk gelukkig voornamelijk avonddiensten. Dit is met de oppas goed te combineren en we kunnen 's ochtends rustig aan doen. Misschien wil ik met de tijd minder gaan werken (ik werk nu 24-28 uur), om ook meer van Jaxx te kunnen genieten. Ik wil toch niet dat mijn schoonvader of nichtje straks belt en zegt: hij loopt!! Maar dan nog, het hoort erbij en alles went uiteindelijk, denk ik.... 
 
Is het jullie mee gevallen of tegen gevallen?


0 commentaren

Blogpost #9


Review draagzakken


In deze blogpost review ik 3 draagzakken van 3 verschillende merken: Tula, Ergobaby & Snoozebaby. De punten waar ik tegenaan ben gelopen of juist heel blij mee ben, kunnen natuurlijk voor iedereen verschillen. Het is maar net waar je waarde aan hecht en ik denk dat de bouw van je lichaam ook mee telt.


Tula

Na lang zoeken op internet en wat tips van anderen wilde ik een Tula draagzak bestellen. Wel las ik dat je tot 7 kilo een insert nodig hebt, zodat kleinere baby's ook comfortabel in de draagzak zitten. Jaxx is 6,5 kilo, dus moet nog net de insert gebruiken.

 

De Tula bestelde ik bij Vonvavoom.nl. Voor 22:00 besteld is de volgende dag in huis. Dat klonk als muziek in mijn oren! En jawel, de volgende dag kwam de Tula draagzak binnen. Ik hou van een snelle en fijne service! Zoonlief was wakker, dus ik dacht: hup die draagzak in. Ik ben daar dus niet zo handig in. Ik heb maar even netjes gewacht tot het vriendje thuis was om de draagzak goed af te stellen.

 

Vriendlief kwam thuis en trok ik dus meteen aan zijn mouw. Ik was zo nieuwsgierig naar hoe de draagzak zou zitten! Ik deed Jaxx in de insert, wat ik best wel een groot lomp ding vind. Maar goed, hij is dus nodig. Ik deed Jaxx met insert tegen me aan en vouwde de draagzak over hem heen. Meteen merkte ik dat de insert ver boven de draagzak uit kwam. Ik heb nog geprobeerd om de insert dieper erin te doen, maar dit werkte gewoon niet.

 

De volgende dag probeerde ik Jaxx zonder insert in de draagzak te doen. Dit zat prettiger, maar één beentje overstrekte. Hij was dus nog te klein om zonder insert in de draagzak te zitten. Op de facebookpagina Draagpraat kreeg ik als tip de Tula zonder insert pas vanaf maat 74 te gaan gebruiken. Jaxx gaat nu van maat 62 naar 68, dus nog een tijdje te gaan! Daarom heb ik ook besloten om de draagzak terug te sturen. Wel vind ik de draagzak lekker zitten op mijn rug en voelde het niet zwaar.

Ergobaby

Oke, ik dus weer googelen. Ik moest en zou een fijne draagzak vinden die ik wel meteen kon gebruiken zonder insert. Zo kwam ik bij de Ergobaby uit. Volgens hun informatie hoef je vanaf 5,5 kilo geen insert meer te gebruiken. Nou, daar zit Jaxx al flink boven! Deze draagzak bestelde ik bij bol.com. Ook de volgende dag in huis!

 

De draagzak kwam binnen en het idee is eigenlijk hetzelfde als de Tula, maar de stof is soepeler als de Tula. Ik vond hem wel meteen wat fijner zitten als de Tula. Ook Jaxx zat er echt veel beter in. Wel vond ik hem wat laag zitten, dus hup weer voor tips naar de facebookpagina Draagpraat. Daar gaven ze als tip om de Ergobaby te gaan gebruiken vanaf maat 68. Gelukkig duurt het niet heel lang meer voor Jaxx die maat heeft. Ik bewaar de Ergobaby dus tot hij er goed in kan zitten! Ik zit er wel over na te denken om de insert van deze draagzak te bestellen. Ik hou jullie op de hoogte.

Snoozebaby

Afgelopen weekend ging ik lekker met mijn nichtje naar de negenmaandenbeurs. Even weer Tamara zijn, in plaats van alleen maar mama. Ik heb echt een hele leuke dag gehad! Maar goed, snoozebaby. Zodra je de negenmaandenbeurs op liep, zag je hem al staan. De pop met de allernieuwste draagzak van deze tijd: de Kiss&carry. Ik moest en zou hem uitproberen. Meteen kwam echt een super vriendelijke verkoper naar ons toe en hielp me met de draagzak. Hij noemde de draagzak 'hufterproof'; makkelijk voor iedereen. Ik was dus op slag verliefd en wilde persé de grijze! De verkoper adviseerde me om eerst ook andere draagzakken uit te proberen. Dat beloofde ik hem.

 

Na mijn belofte te hebben gebroken (wilde echt geen andere draagzakken proberen), ging ik terug naar Snoozebaby om die grijze aan de haak te slaan! Tranen met tuiten: uitverkocht. De verkopers tipte me om de draagzak te bestellen bij Vonvavoom. Daar had ik natuurlijk al een zeer goede ervaring mee, dus op de terugweg bestelde ik de draagzak meteen bij hun. Ik kon niet wachten!

 

De volgende dag kwam de draagzak binnen. Ik noem het een draagzak, maar eigenlijk is het een doek en zak in één. Ik deed de heupband om en pakte Jaxx weer vast. Ik deed de twee lappen stof over mijn schouders en knoopte hem aan de voorkant weer vast. Daarna klikte ik de zak vast aan het doek. Jaxx vond het allemaal wel best. Wat ik meteen merkte, was dat Jaxx een stuk zwaarder is als de pop die we daar gebruikten! Ik moest echt hard een de lappen stof trekken om hem enigszins mooi hoog te krijgen. Ook had ik het idee naarmate ik liep, Jaxx steeds meer naar beneden zakte. Maar dit kan ook de handigheid in het knopen zijn. Ik vond de stof op mijn rug nu iets meer snijden, Jaxx is natuurlijk ook geen kleine baby.

 

Ik twijfel nog of ik deze draagzak/doek wil houden. Ik was er echt enthousiast over en misschien is het gewoon een kwestie van vaak oefenen? Tips en ervaringen zijn welkom!


Blogpost #8


Shopblog

Ik laat jullie zien wat ik de afgelopen maand allemaal voor Jaxx heb gekocht. En uiteraard ook een beetje voor mezelf! ;)


Hema €3,-
Hema €3,-

Vaantje


Hoe lief is dit vaantje? Ik scoorde dit vaantje bij de Hema voor Jaxx zijn kamer. Hij hangt aan een haakje van zijn wandkastje. Kan hij er zelf naar kijken tijdens het verschonen!

ikbenzomooi.nl €28,95
ikbenzomooi.nl €28,95

Wagenspanner


Deze super mooie wagenspanner zag ik op de website van ikbenzomooi.nl. Ik was er meteen verliefd op en Jaxx vindt hem ook heel leuk!

Lindex, via instagram
Lindex, via instagram

Truitje Lindex


Dit schattige truitje kocht ik op instagram van een mede instagram moeder. Ik verkoop Jaxx zijn kleertjes ook op instagram en koop ook weleens wat terug bij andere moeders! Scheelt een hoop centjes.


Zeeman €2,99
Zeeman €2,99

Lampenkap


Lief!! Ik ging even naar de Zeeman voor een shirt voor een verkleedfeest en kwam deze lampenkap tegen. Hoe leuk voor Jaxx zijn kamer?

Jasje


Op pad voor datzelfde shirt kwam ik ook dit leuke jasje tegen. En ach, kleding kan Jaxx nooit genoeg hebben. Hij groeit op het moment zo verschrikkelijk snel, dat ik het idee heb dat ik elke week wel nieuwe kleding moet kopen!

Probiotica


Jaxx heeft erg gevoelige darmpjes door de koemelkallergie. Ik was op zoek naar een koemelkvrije probiotica en die vond ik!


Babysteps €21,95
Babysteps €21,95

Schoentjes


Deze prachtige schoentjes zijn van Babysteps. Jaxx heeft best grote voetjes en ik moest inmiddels alweer op zoek naar nieuwe schoentjes. Ik vind deze echt heel mooi; simpel, maar mooi!

Jollein. Zonnekap €17,95 en ledikantdeken €34,95
Jollein. Zonnekap €17,95 en ledikantdeken €34,95

Zonnekap & ledikantdeken


Ik was even aan het surfen op het internet toen ik de nieuwe collectie van Jollein zag: fan-tas-tisch! De zonnekap gebruik ik als windkap en de ledikantdeken gebruik ik werkelijk overal!

Naïf €14,95
Naïf €14,95

Badolie


Twee weken geleden kocht ik een proefpakketje van Naïf. Wat is de geur heerlijk zeg! Er zitten geen bestandsdelen in die schadelijk zijn voor het huidje van je kleine. Na het proefpakketje heb ik meteen deze badolie besteld. Ik ben verkocht!



Blogpost #7


Musthave items!


Items waar ik niet meer zonder kan voor onze kleine man. Klik op de foto's om doorgelinkt te worden naar de verkoopsite!

Alecto babyfoon


Deze super fijne babyfoon met camera hebben wij bij de Prenatal gekocht. Het beeld is zeer scherp met nachtvisie. Het scherm waar je je kindje op ziet, is lekker groot. Ook kan je op afstand een muziekje aanzetten of praten tegen je kindje.

Prenatal €189,99
Prenatal €189,99

Pacco inbakerdoek


Vanaf dat Jaxx was opgenomen in het ziekenhuis, wordt hij ingebakerd. Daar bakerden ze hem in, in een Swaddle Me. Dit ging goed, tot hij te sterk werd. Hij wurmde zich zo uit de Swaddle Me. De Pacco is een zeer sterke inbakerdoek en Jaxx slaapt echt zoveel meer rustiger! Je mag officieel inbakeren tot 4 maanden of tot ze kunnen omrollen. Met Jaxx gaan we deze week starten met afbouwen. Hij draait namelijk al geregeld op zijn zij.

Bol.com €49,99
Bol.com €49,99

Wubbanub speen


Thank god for Wubbanub! Deze speen is echt fantastisch. Het is een soothie speen met een knuffeltje eraan. Door dit knuffeltje valt de speen niet meer 100x per nacht uit de mond van je kleintje. Scheelt heel wat heen en weer lopen! Wij hebben de variant met de giraffe en het aapje. Jaxx knuffelt tegenwoordig met het knuffeltje.

opeenwolkje.nl €18,95
opeenwolkje.nl €18,95

Dr. Brown's fles


Deze flessen zijn echt heel fijn. De groene 'tuut' in de fles zorgt voor vermindering van darmkrampjes. Het zorgt ervoor dat je kindje minder lucht naar binnen zuigt. Ook vind ik de fles goed in de hand liggen. Met verdikkingsmiddel is de groene tuut niet handig, maar gelukkig kan je de fles ook zonder de tuut gebruiken!

Dr. Brown's vanaf €9,99
Dr. Brown's vanaf €9,99

La Roche Posay


Deze crème is echt heel goed! Jaxx heeft door de koemelkallergie heel veel last van eczeem gehad. Dit ging/gaat gepaard met veel jeuk. Deze crème is makkelijk uit te smeren en zorgt er echt voor dat Jaxx geen jeuk meer heeft. Hij kan uiteraard nog niet praten, maar normaal schuurde hij zijn hoofdje constant langs mijn schouder. Sinds we deze crème smeren, doet hij dit nooit meer! De crème is niet goedkoop, maar zeker het geld waard. Ook voor kleintjes met een droge huid.

Bol.com €22,95
Bol.com €22,95

Otrivin aspirator


Jaxx is bijna altijd verkouden (mede door de allergie). Hij sliep hierdoor ontzettend slecht. Op internet kwam ik deze neusjeszuiger tegen. Je druppelt eerst een beetje zoutoplossing in je kindje zijn neusje en zuigt dan zachtjes het snot uit zijn neusje. Uiteraard zit er een filtertje tussen, anders komt het in je mond! Jaxx heeft echt veel baat bij deze aspirator.

Onlinedrogist.nl €7,99
Onlinedrogist.nl €7,99


Blogpost #6


De babykamer


Voor Jaxx zijn babykamer heb ik gekozen voor rustige kleuren en niet te veel 'frutseltjes'. Dit zorgt namelijk voor prikkels, waardoor hij slechter zou kunnen gaan slapen!

 

Ledikant

Het ledikant hebben we gekocht bij Babypark. De serie heet Saint Tropez. Het dekentje is van Jollein.

 

Commode

De commode is de bekende kast van de Ikea. Ik kwam op internet veel moeders tegen die deze kast als commode gebruiken! De hoogte is perfect en je kan er zoveel in kwijt!

 

Wandkastje

Het wandkastje is ook van Babypark. Ik weet even niet meer van welke serie. Ik vind hem erg mooi! De accessoires aan de haakjes van het kastje zijn van Riviera Maison.

Het schilderij en de slinger op de muur zijn van A little love company! De letters maak je zelf vast aan de slinger. Elke tekst is dus mogelijk. En je kan de tekst ook weer veranderen. Het hemeltje is van Jollein.
Het schilderij en de slinger op de muur zijn van A little love company! De letters maak je zelf vast aan de slinger. Elke tekst is dus mogelijk. En je kan de tekst ook weer veranderen. Het hemeltje is van Jollein.


2 commentaren

Blogpost #5


Mijn 'onrustige' baby


Wanneer een baby minimaal drie weken, drie dagen per week en drie uur per dag huilt, dan spreken we van een huilbaby. Ter vergelijking: een ‘normale’ baby huilt ook nog zo’n anderhalf uur per dag. Rond een leeftijd van zes weken bereikt een ‘normale’ baby een piek. Vanaf dat moment neemt het huilen af.

 

Ja, dat is Jaxx.

 

Jaxx was een grote baby toen hij werd geboren (en nog steeds), waardoor hij best wel even heeft klem gezeten tijdens de bevalling. Hierdoor was hij 24 uur lang heel stil en liet zelfs niet van zich horen als hij honger. Hij was 'onder de indruk' van de buitenwereld!

En toen kwam dag 2... Het was midden in de nacht in het ziekenhuis en ik hoor een oorverdovend gekrijs. Ah, hij heeft honger! Ik druk op de bel en de zuster komt al aangelopen met een flesje. Het is immers ook 'tijd' voor zijn flesje. Jaxx heeft zijn flesje leeg en we gaan weer slapen. Nog geen uur later hoor ik weer oorverdovend gekrijs. Huh, weer honger? Ik check eerst even zijn luier en zijn temperatuur, maar die zijn allemaal in orde. Ik bel de zuster en vraag voor nog een flesje. Dit is geen probleem. Flesje weer leeg en we gaan weer slapen. Vanaf dat moment blijft Jaxx meerdere keren per nacht en dag oorverdovend krijsen. Van huilen is geen sprake meer. We mogen na 3 dagen naar huis en ik zie er best wel een beetje tegenop!

 

Eenmaal thuis ben ik doodmoe van de nachtelijke krijsbuien van Jaxx. We krijgen visite als we thuiskomen, maar ik merk dat dit allemaal langs mij heen gaat. Gelukkig komt de volgende dag de kraamverzorgster. Damiën is nog één dag vrij.

De volgende dag komt de kraamverzorgster om 08:30. De nacht was weer hels door Jaxx zijn krijsbuien, dus ik sliep met hem op de bank. De kraamverzorgster leert ons de basisdingen en neemt huishoudelijk werk uit handen. Damiën begint de volgende dag weer met werken en ik voel me de hele week totaal niet mezelf. Ik merk zelfs dat ik Jaxx niet meer leuk begin te vinden. Gedachtes als: Waarom wilde ik kinderen? Kan hij nog terug? Is adoptie nog mogelijk? spoken door mijn hoofd.

Die week komt gelukkig mijn nicht een nacht voor Jaxx zorgen, zodat wij even kunnen slapen. Met oordoppen in begraaf ik mezelf onder het dekbed om dat gekrijs maar niet te horen. Ik voel me zelfs een beetje schuldig tegenover mijn nicht. En denk bij mezelf: wat vind iedereen hier toch zo leuk aan? Het is loeizwaar! Jaxx zit bijvoorbeeld ook 24 uur per dag op mijn schoot. Ik kan hem niet wegleggen of in zijn eigen bed laten slapen. Douchen en ontbijten is dus onmogelijk als ik geen hulp heb.

 

Na 4 weken merk ik dat mijn frustratie en irritatie tegenover Jaxx torenhoog is. Dit hoort niet! Ik ben de afgelopen weken veel gaan googelen en bedenk me dat Jaxx misschien wel koemelkallergie heeft. Ik bespreek mijn zorgen met het CB en zij vertellen me Hero Pepti te gaan proberen. Hierin zijn de eiwitten deels verknipt, waardoor het lichaam de eiwitten bijna niet herkend. Ook krijg ik via de huisarts een verwijzing voor de kinderarts. De Pepti lijkt ervoor te zorgen dat Jaxx minder huilt.

Begin januari zijn de krijsbuien weer volop aanwezig en weet ik me geen raad. Ik moet het nu tenslotte allemaal alleen doen overdag. Via de zorgbemiddeling van Zilveren Kruis kan ik na 2 dagen al terecht bij de kinderarts in het Bovenij ziekenhuis. Halleluja!

De kinderarts bekijkt Jaxx en ziet ook dat hij eczeem heeft in zijn gezicht. Ze wilt dat we Nutramigen LGG voeding gaan proberen. Hierin zijn de eiwitten sterker verknipt. Dit zorgt in eerste instantie dat Jaxx zeker wel opknapt, maar de krijsbuien blijven. Ik bel weer met het ziekenhuis en de volgende dag mogen we weer langskomen. Deze keer hebben we een andere arts. Zij raadt aan de huidige voeding nog even te proberen. Ook raadt zij aan om Jaxx op te laten nemen, zodat hij geobserveerd kan worden. Hier wil ik even over nadenken. De volgende dag zit ik er toch weer doorheen en ik bel met het ziekenhuis om Jaxx te laten opnemen. Diezelfde middag wordt hij opgenomen.

 

Leeg en gevoelloos zit ik op de stoel in het ziekenhuis. We hebben eerst een gesprek met een verpleegkundige en de pedagogisch medewerkster op de afdeling. God, wat voel ik me een slechte moeder. De vraag: Heb je weleens gedachtes gehad dat je Jaxx wat wilde aan doen om het huilen te stoppen? moest ik wel beantwoorden met 'ja'. De pedagogisch medewerkster verteld me dat het best zou kunnen dat Jaxx zo onrustig is door mijn gevoelens. Jaxx voelt hoe ik me voel en reageert daar weer op. Vicieuze cirkel is daarmee niet zomaar doorbroken. Dat gaan we deze week doen!

Twee nachten moeten we thuis slapen om Jaxx en ons zelf rust te gunnen. Ik kon absoluut niet slapen zonder mijn ventje naast me. Tranen met tuiten de hele dag. Ik ben zo blij als we overdag weer bij Jaxx zijn. Hij doet het heel goed in het ziekenhuis. Hij slaapt goed, maar heeft wel geregeld heftige krampen. Vanaf dag drie tot dag 7 blijf ik 's nachts ook slapen. Ik leer in die week hoe ik Jaxx kan troosten in zijn bed, zonder hem eruit te halen. Ook leer ik hoe ik rust en regelmaat breng in zijn dag. Dit gaat heel goed en na 7 dagen mogen we naar huis. Het ziekenhuis ziet verder geen lichamelijk ongemak. Ik blijf zelf onder behandeling van een orthopedagoog samen met Jaxx.

 

Eenmaal thuis moet ik weer even de rust en regelmaat vinden, maar gaat na een week eindelijk goed! Na een heftige huilbui 's ochtends, omdat Damiën ging werken en mij alleen liet met Jaxx. Ik was even heel onredelijk, onzeker en wanhopig. Jaxx begint veel te lachen en te brabbelen. En ik merk dat ik toch wel heel veel van hem houd!

Na nog een week gaat het weer mis. Jaxx huilt weer veel en slaapt weinig. Weer terug naar de kinderarts. Zij merkt ook dat zijn eczeem weer erger is geworden. Ze vraagt ons Neocate te gaan proberen. In deze voeding zitten geen eiwitten, maar aminozuren. Hier kan hij absoluut niet op reageren. Jaxx zijn eczeem verdwijnt al na 2 dagen. Wel vind ik dat zijn voeding veel omhoog komt. Hier huilt hij ook weer door. Uiteindelijk krijgt hij omeprazol voorgeschreven voor de reflux. Zo noemen ze dat als het eten omhoog komt bij baby's. Dit werkt gelukkig al na enkele dagen.

 

We zijn nu weer een week verder en hoe gaat het? Helaas hebben we de rust en regelmaat nog niet terug kunnen brengen. Jaxx wilt niet slapen overdag en heeft nog regelmatig krijsbuien. Vooral wanneer hij in zijn eigen bed moet slapen. De nachten gaan gelukkig wel goed. Elke week wordt het makkelijker is me verteld. Ik kijk er naar uit....

 



Blogpost #4


Mijn bevalling


 Het is 1 december 23:30 en ik moet heel nodig plassen en mijn buik voelt zo gek. Geen harde buiken of voorweeën zoals de afgelopen weken, maar ik ben een beetje misselijk. Onderweg naar de po stoel voel ik warm water langs mijn benen lopen. Oeps, in mijn broek geplast. Ik roep Damiën en ga onder de douche staan. Onder de douche zie ik dat mijn 'urine' groen is. Hey, dit zou weleens vruchtwater kunnen zijn! Ik blijf even rustig onder de douche zitten, omdat ik toch lichtelijk in paniek raak. Het gaat beginnen, de pijn gaat beginnen. Dat is alles wat ik denk.

Na het douchen bel ik de verloskundige. Normaal moet ik de volgende ochtend bellen als de vliezen zijn gebroken, maar ik vertrouw de kleur niet helemaal. De verloskundige stelt me gerust en vraagt me de kleur in de gaten te houden. Ze komt morgenochtend als er vannacht nog niks gebeurd. Na dit telefoontje gaan Damiën en ik in bed liggen.

De rust is na 10 minuten al voorbij: rugpijn!! Zijn dit dan rug weeën? Ik meld Damiën dat ik naar beneden ga en een beetje tv ga kijken. Slapen lukt op deze manier niet. Na een uur maak ik Damiën wakker. Ik heb eigenlijk wel veel pijn en ik vraag hem de verloskundige te bellen. De verloskundige komt er gelukkig meteen aan. Ze vraagt me op bed te gaan liggen, zodat ze me kan strippen: 2 cm. Balen, maar het is een begin. De verloskundige vraagt of we weer willen bellen als de weeën om de 2-3 minuten komen en minstens een minuut aanhouden. Anders komt ze sowieso de volgende ochtend langs. Prima!

Na ongeveer 3 uurtjes houd ik het niet meer vol. Ik kan de rug weeën niet goed opvangen. Damiën was weer even gaan liggen, dus ik maak hem wakker. Hij belt de verloskundige en ze komt er weer aan (het lijkt een eeuwigheid te duren). Als ze er is, wordt ik weer gestript: 4 cm! Gelukkig, ik mag naar het ziekenhuis. Ik bespreek met de verloskundige dat ik graag een ruggenprik wil. Ze belt het ziekenhuis dat ik eraan kom en om te vragen of er een anesthesist aanwezig is. Die is gelukkig aanwezig. Op naar het ziekenhuis!

 

In het ziekenhuis krijgen we een mooie, grote kamer. Ik kleed me om en wacht op de verpleegkundige. Ze sluit me aan op de CTG om te kijken of het hartje goed klopt. Eerder mag ik geen ruggenprik. Het hartfilmpje zag er goed uit. Ik krijg extra vocht via een infuus, zodat de kans op een bloeddrukdaling door de ruggenprik wordt verkleind. Daarna wordt dan (eindelijk!) de ruggenprik gegeven. Wat een verademing!

Om 10:00 arriveert mijn schoonmoeder. Om 11:00 heb ik 5 cm ontsluiting. Dat schiet niet op! Ik krijg weeënopwekkers om de ontsluiting sneller te laten gaan. Af en toe voel ik harde buiken, maar meer voel ik niet. m 13:00 heb ik pas 6 cm ontsluiting, dus de gynaecoloog besluit mijn vliezen te breken. Er was namelijk alleen een scheurtje in mijn vliezen ontstaan, dus er zit nog veel vruchtwater. Vrij snel na het breken van mijn vliezen, voel ik vaker harde buiken. Na ongeveer een uur krijg ik het gevoel alsof ik moet poepen. NU! De gynaecoloog wordt gehaald en weer word ik gestript: 7 cm. Dat wordt 3 cm aan persweeën wegpuffen!

Wat is dit vreselijk. Ik roep wel 100x dat ik het niet meer volhou en ook dat ik nooit meer zwanger wil worden. Ik ga wel adopteren! De zusters vragen me vol te houden en om 15:30 word ik weer gestript: 10 cm! Hoera! De gynaecoloog meld alleen wel even dat zijn hoofd nog te hoog zit, dus of ik nog even niet wil persen. Dat kan ze vergeten, denk ik. En ik ben zachtjes mee gaan persen. Om 16:00 mag ik echt beginnen met persen en vanaf hier is het allemaal een beetje een waas. Het doet in ieder geval pijn!

Om 17:15 is Jaxx zijn hoofdje er nog niet uit en de gynaecoloog besluit me in te knippen. Na één keer persen komt dan toch zijn hoofdje en er achter aan meteen zijn lijfje. Om 17:29 wordt Jaxx zijn warme lijfje op mijn buik gelegd en wat ben ik gelukkig. Uitgeput, maar gelukkig! En weet je wat? Ik ben de pijn alweer vergeten. Hoe cliché...

 



Blogpost #3


Mijn zwangerschap


Waar zal ik beginnen? Nou, bij het begin maar!

In november 2015 heb ik mijn spiraaltje laten verwijderen. Ik vond het spiraaltje vervelend zitten en met in mijn achterhoofd het idee dat een kindje 'krijgen'' wel heel leuk zou zijn. Vanaf dat moment ben ik dit gaan bespreken met Damiën. Je bent tenslotte met zijn tweeën in een relatie.

Een maand later (28 december) kwam helaas mijn moeder na een zeer kort ziekbed te overlijden. Hierdoor kwam mijn kinderwens even op een laag pitje te staan, omdat ik eerst het overlijden wilde verwerken. Toch werd ik in maart 2016 'onverwachts' zwanger. Absoluut welkom, ik kon mijn geluk niet op na zo'n rot periode!

We hebben het rond 7 weken aan mijn schoonouders, mijn stiefvader en de broers en zussen verteld. Zij waren verrast maar heel enthousiast. Vrienden, kennissen en andere familieleden hebben we het rond de 12 weken verteld. Hechte vrienden iets eerder.

 

Ik kreeg rond 6 weken zwangerschap al mijn eerste echo. Ik slik namelijk antidepressiva voor mijn paniekstoornis (hier komt nog een blog over). De baby moest dus goed in de gaten worden gehouden. We zagen toen zelfs het hartje al kloppen en alles zag er goed uit. Voor zover er wat te zien valt!

Met 12 weken hebben we de combinatietest gedaan. Wij wilde wel graag weten of ons kindje wat mankeerde. Ieder voor zich of ze dit wel of niet doen. Ook tijdens deze echo zag alles er goed uit en kwamen er geen bijzonderheden uit de test. Daarna volgde de 20 weken echo, waar we ook te horen kregen dat het een jongetje zou worden. Dit voorgevoel had ik al! Dit hebben we aan familieleden bekend gemaakt door middel van een taart. Als je in de taart sneed, zag je een blauwe vulling. Heel leuk moment met familie en vrienden!

De rest van de echo's waren elke keer helemaal goed. Ook de 3D echo (na 2 pogingen) was héél mooi geworden!

 

Ik heb gelukkig maar tot 14 weken last gehad van misselijkheid. Hier was goed mee te leven, maar ik had het ook niet heel erg.

Vanaf 12 weken kwam er ook een minder kwaaltje opzetten: bekkeninstabiliteit. Tijdens mijn werk merkte ik al rond de 8 weken dat ik veel pijn had rond mijn stuitje als ik veel had gelopen. Ik had gehoopt dat het vanzelf over zou gaan, maar helaas werd het alleen maar erger. In die periode was ik nog in opleiding tot verzorgende dus ik wilde mij niet ziek melden (dom!). Na mijn diplomering in juli kreeg ik een nieuwe baan. Hier wilde ik me ook niet meteen ziek melden (dom!). Tot ik 30 weken zwanger was en ik het echt niet meer op kon brengen. Zodra ik thuis kwam, kon ik helemaal niks meer. Zelfs omdraaien in bed kon ik niet meer zelf.Van week 30 tot week 34 van mijn zwangerschap heb ik administratieve werkzaamheden op het werk gedaan.

Tijdens mijn verlof heb ik beneden op een logeerbed geslapen, zodat ik maar kleine stukjes hoefde te lopen en veel op bed kon liggen. Ik vond dit vervelend, maar ik wist dat het niet heel lang meer was richting de bevalling.

 

Al met al kijk ik nu wel terug op een rustige zwangerschap, maar ik weet dat ik het toen wel heftig vond. De pijnlijke bekken, het bewegen van het kindje tegen het einde van de zwangerschap en de voorweeën. Maar ach, je hebt het allemaal over voor dat mooie ventje!



Blogpost #2


Buikkrampjes


Hels voor pasgeboren baby's en nieuwbakken ouders: buikkrampjes! Noem me naïef, maar ik wist dus echt niet dat baby's buikkrampjes hebben de eerste maanden. Niemand had mij dat verteld! Niet alle baby's krijgen buikkrampjes, maar Jaxx kreeg het x10! Ik wist niet wat me overkwam. Daarom wil ik enkele tips met jullie delen.

 

Warmte

Baby's vinden het lekker als het buikje warm wordt gemaakt. Dit kan door middel van een warme hydrofiele doek of een pittenzakje. Het merk KipKep heeft zo'n pittenzakje. Wij hadden hem ook aangeschaft en Jaxx vond de warmte erg fijn!

Ook kan je de baby op je eigen buik leggen, zodat het buikje wordt verwarmd door jouw lichaamswarmte.

En uiteraard een lekker warm badje of een warme douche doet altijd wonderen!

 

Middeltjes

Er zijn heel wat middeltjes op de markt die beloven krampjes weg te nemen of te verzachten. En uiteraard heb ik ze voor mijn gevoel allemaal geprobeerd!

Ik heb het homeopathische middel Cinababy geprobeerd. Dit deed niet veel voor Jaxx, hoe wel hij de sinaasappelsmaak wel kon waarderen. Na deze poging heb ik Infacol en Sab Simplex in huis gehaald. Infacol zorgde bij Jaxx voor obstipatie, waardoor de huisarts zelfs Lactulose moest voorschrijven (ontaarde moeder!). Sab Simplex is alleen te bestellen via een Duitse website. In Duitsland wordt dit namelijk wel gewoon door artsen voorgeschreven. Dit middel heeft Jaxx onwijs geholpen! Na de eerste keer wat druppels te hebben gegeven, bleven de krampjes 's nachts weg.

 

Flessen

Er zijn verschillende flessen die zweren krampjes weg te nemen. Ook daar heb ik er uiteraard een paar van geprobeerd. De eerste was een smalle fles van Dr. Brown's. Ik vind dit zeer fijne flessen, maar kan nou niet zeggen dat ze de krampjes verminderden. Ook de Difrax s-fles heb ik geprobeerd, maar dit vond ik gewoon geen prettige fles. Kon ook niet echt mijn weg vinden in de flesspenen van Difrax. En zo zijn er nog wel meer flessen tegen krampjes. Mijn ervaring is dat het niet heel veel doet, maar ieder kindje is natuurlijk weer anders!

 

Houding

Er is één manier van dragen wat Jaxx heel fijn vond: met zijn buikje op je onderarm (zie foto). Ik heb zo heel wat uurtjes door het huis heen gelopen 's nachts. Dit werkte niet meteen, maar uiteindelijk worden ze er rustig van.

 

Ik wil nog wel zeggen: buikkrampjes kunnen ook door lichamelijke problemen komen. In Jaxx zijn geval was dit een heftige koemelkallergie. Hij krijgt nu speciale voeding (komt nog een blog over) en daardoor zijn alle krampjes weg. Dus bij twijfel altijd even de huisarts of het cb raadplegen!

Tip: Buik op buik liggen vinden de meeste baby's erg fijn!




Blogpost #1


Even voorstellen



Mijn naam is Tamara en ik woon samen met mijn lieftallige vriend Damiën. We zijn 8 jaar samen en hebben 5 jaar geleden een huis gekocht in een Noord-Hollands dorpje.

Afgelopen december zijn wij de gelukkige ouders geworden van ons zoontje Jaxx. Hier zal ik ook veel over bloggen. Ook zijn wij het personeel van onze 2 'je-weet-wel' katten: Chevy en Lizzy. Broer en zus en houden erg van slapen.

Ik werk als verzorgende in een verpleeghuis. Ik verzorg dementere ouderen. Ik begin de eerste week van maart weer met werken. Wat zal dit wennen zijn! Ook hier over ga ik uitgebreid bloggen, want het moederschap en werken is al een uitdaging op zich denk ik. Naast mijn werk vind ik het heerlijk om tijdschriften en blogs van andere moeders te lezen. Ik ben gek van shoppen, maar dan meer het online shoppen. Dat kan tenslotte vanaf de bank!

De reden om deze blog te starten is om andere (nieuwe) moeders te 'helpen'. Ik merk dat ik tegen heel veel spannende en onverwachte situaties ben aangelopen tijdens de zwangerschap en het moederschap. De komende tijd zal ik enkele blogpost schrijven over mijn zwangerschap, de bevalling en de eerste weken met de kleine.

Veel leesplezier!

 

Liefs, Tamara

 

Mistakes are the proof that you are trying!